آيا عجيب حالى كاندر چنين وصالى * اندوه و درد نايافت در جانِ ما است امشب نادان شدم در اين بحر ، تعويذ چشم بد را * داناى علم كونين ، نادانِ ما است امشب بعضى از عزيزان در شيراز زبان طعن بر آن عارف گشاده بودند . اين ضعيف سخن شيخ را مستحضر بودم . جواب ايشان از آنجا گفته شد - بعد ترتيب المقدّمات - كه مىتوان بود كه : يعلم و لا يعلم ؛ و يدرى لا يدرى . و همانا آن بزرگ ، به اين اعتبار گفته باشد ؛ و اگر چه غير اين تأويل نيز توان گفت . و بهذا العلم سمّي شيث لا معناه هبة اللّه . فبيده مفتاح العطايا على اختلاف أصنافها و نسبها . يعنى : بسبب آنكه شيث - ع - مختص به علم اسماء بود كه آن « مفاتيح عطايا » است ، او را « شيث » نام كرد ؛ از جهت مناسبت اسم با مسمّى . كه : در زبان عبرانى معنى لفظ شيث « هبة اللّه » است . پس شيث - ع - مظهر اسم الوهّاب و الفتّاح باشد . و از جهت اختصاص او به اين اسم ، مفاتيح عطايا بدست تصرف او داد ، تا مواهب الهيّه و علوم لدنيّه و حكم اسمائيّه ، از روح او به ديگر ارواح ، فايض گردد ؛ مگر بر روح ختم كه خاتم اولياء است ؛ كه او از اين آخذيّت « 165 » مستثنى است . چنان كه گفته شد از اين پيش ، كه : او از حق تعالى بىواسطه مىگيرد ، هرچه مىگيرد . پس بنا بر آنكه گفته شد كه : شيث ، هبة اللّه است ، و مظهر اسم « الوهّاب » است ، و در دست وى مفاتيح عطايا است ، گفت كه : فانّ اللّه وهبه لآدم اوّل ما وهبه ؛ و ما وهبه إلّا منه لأنّ الولد سرّ ابيه .

--> ( 165 ) - ن : از اين خزينه مستثنى ( ت ) .